Μεγαλώνοντας “καλούς” ανθρώπους μέσα σε έναν “κακό” κόσμο…

Ωραία είναι να μεγαλώνεις τα παιδιά σου με αγάπη. Να τους μαθαίνεις να είναι σωστοί και τίμιοι άνθρωποι στην κοινωνία. Ειλικρινείς στις σχέσεις τους και στα αισθήματά τους.

Τι ωραίο, αλήθεια, να μεγαλώνεις τα παιδιά σου σε έναν κόσμο βελούδινο, τρυφερό, παραμυθένιο…

Τι θα γίνει, όμως, όταν αυτά τα παιδιά βγουν από αυτό το υπέροχο “σύμπαν” που δεν είναι παρά η οικογένειά τους; Τι θα συμβεί όταν έρθουν αντιμέτωπα με τον αληθινό κόσμο; Όταν το παραμύθι χάσει τη “χρυσόσκονή” του;

Γιατί η πραγματικότητα δε “λάμπει” τόσο…

Αλήθεια, πέρασε καιρός από την τελευταία φορά που συναντήσατε αγενή άνθρωπο στον δρόμο; Δεν αντικρύσατε και σήμερα στη δουλειά σας τον μουτρωμένο συνάδελφό σας; Την καλημέρα του την ακούσατε τόσο ψιθυριστά που την είπε; (Αν την είπε…)

Ναι, γι’ αυτόν λέω που στην πρώτη ευκαιρία θα μιλήσει με τα χειρότερα λόγια για σας στον προϊστάμενό σας. Αυτόν που στο πρώτο μικρό παράπτωμα θα σας κάνει υψηλόφωνα παρατήρηση και όταν τα καταφέρετε σε κάτι δύσκολο, θα σιωπήσει… στην καλύτερη!

Να πάμε στους φίλους; Δε σας έτυχε ποτέ να μιλούν για εσάς πίσω από την πλάτη σας; Να ζηλεύουν την επιτυχία σας; Να σας κατηγορούν, έστω και με το “γάντι”;

Και ας φτάσουμε στις σχέσεις μας. Τις προσωπικές μας σχέσεις. Εκεί που δίνουμε την καρδιά μας και που όταν τελικά μας πληγώνουν, μένουμε -έστω και για λίγο- άδειοι, ανήμποροι, ακινητοποιημένοι. Γιατί εκεί το συναίσθημα έχει τον πρώτο λόγο…

Τι θα μάθει, λοιπόν, ένας γονιός στο παιδί του;

Ναι, να το μεγαλώσει μέσα σε κλίμα αγάπης, εμπιστοσύνης και ανιδιοτέλειας. Να του δώσει να καταλάβει, όμως, ότι αυτή η απέραντη αγάπη που γνώρισε στο πρόσωπό σας, δεν ανήκει σε όλον τον κόσμο. Να μάθει να αντιμετωπίζει τον αγενή, τον αχάριστο, τον κακό άνθρωπο…

Γιατί υπάρχουν και οι γονείς που δε βρήκαν ποτέ τον τρόπο να μεγαλώσουν ανθρώπους με ευγένεια, φιλότιμο και καλοσύνη… Γιατί το παιδί σας, αργά ή γρήγορα, θα συναντήσει έναν τέτοιο άνθρωπο. Και όταν αυτό γίνει, θα πρέπει να έχει τον τρόπο να τον αντιμετωπίσει κατάματα, χωρίς να χάσει τον δικό του “κόσμο”…

Σαφώς και δεν υπάρχει κανένα “μυστικό” επιτυχίας σε κάτι τόσο περίπλοκο. Αυτό είναι κάτι που ο κάθε γονιός θα το καταφέρει με το δικό του ένστικτο και το δικό του ξεχωριστό παιδί!

Αρκεί να πατά γερά στη γη και να μην έχει ξεχαστεί σε κανένα ροζ, παραμυθένιο “σύννεφο”…

Σας άρεσε το άρθρο; Κοινοποιήστε το!
Follow by Email
Facebook
Facebook

Αφήστε μια απάντηση

Η ηλ. διεύθυνση σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *